Jak pilnować, żeby AI pisało zgodnie z identyfikacją marki

To poradnik z własnego podwórka — opisujemy, co sami stosujemy przy materiałach tworzonych z udziałem modelu. Nie zastąpi księgi znaku.

Typowy sposób pilnowania stylu wygląda tak: ktoś wpisuje do polecenia „pisz profesjonalnie, ale przystępnie, unikaj żargonu, buduj zaufanie”. Efekt bywa dowolny, bo każde z tych słów znaczy co innego dla każdego czytelnika i dla modelu też. Rzeczy, które naprawdę działają, są mniej efektowne i bardziej mechaniczne.

AIAttēls ģenerēts ar AI.

Przykłady zamiast przymiotników

Anthropic w dokumentacji o powtarzalności wyników stawia na to samo, co sprawdza się w praktyce: podać przykłady zamiast opisów, ustalić sztywny format i ograniczyć swobodę tam, gdzie nie jest potrzebna. Trzy akapity napisane w Waszym tonie, wklejone do polecenia jako wzór, robią więcej niż strona przymiotników — i mają tę zaletę, że nie trzeba się zastanawiać, co znaczy „przystępnie”. Warto dobrać przykłady różne tematycznie, żeby model wychwycił styl, a nie temat.

Druga rzecz to wymuszenie struktury. Jeśli opis produktu ma zawsze mieć nagłówek, dwa akapity, listę trzech cech i wezwanie do działania, nie proście o to słowami — zażądajcie odpowiedzi w ustalonym schemacie. Dostawcy udostępniają na to osobny mechanizm, opisany na przykład jako wymuszony format odpowiedzi; różnica polega na tym, że schemat jest sprawdzany, a instrukcja tylko czytana. Przy setce opisów produktów to jest różnica między spójnym katalogiem a stu wariacjami.

Czego nie da się zapisać w poleceniu

Listy słów zakazanych i wymaganych warto trzymać poza modelem — jako zwykłe sprawdzenie tekstu po fakcie. Nazwa produktu odmieniana zawsze tak samo, jednostki zapisane według jednej konwencji, zakaz obietnic, których dział prawny nie akceptuje: to reguły, które komputer sprawdzi dokładnie, a model tylko z pewnym prawdopodobieństwem. Rzeczy dające się sprawdzić regułą sprawdzajcie regułą — model zostaje do tego, co wymaga języka.

AIAttēls ģenerēts ar AI.

Do tego jedna rzecz, którą warto zrobić raz i mieć z głowy: zestaw dwudziestu tekstów wzorcowych z adnotacją, co w każdym jest dobre. Służy on do dwóch celów — jako materiał do poleceń i jako test po każdej zmianie modelu albo instrukcji. Bez takiego zestawu ocena „chyba teraz pisze gorzej” jest nieweryfikowalna, a właśnie od niej zaczyna się większość nieskończonych dyskusji o stylu.

Kiedy odpuścić

Przy tekstach, które i tak przechodzą przez redakcję — wtedy model ma dostarczyć treść, a nie styl, i wymuszanie tonu na wejściu tylko wydłuża pracę. Pilnowanie spójności ma sens tam, gdzie tekst idzie na zewnątrz bez przeglądu: opisy produktów w katalogu, odpowiedzi asystenta na stronie, powtarzalna korespondencja. Tam niespójny ton zauważy klient, a nie redaktor.

AIAttēls ģenerēts ar AI.

Jak układamy produkcję treści i materiałów zgodnych z identyfikacją, opisujemy przy treściach do mediów społecznościowych i generatorze obrazów. Zasady, na jakich publikujemy materiały tworzone przez system, są na stronie treści generowanych przez AI.