Cadillac CT6 w wirtualnej rzeczywistości

Praca sprzed HEXART

Zaczynamy od zastrzeżenia, bo bez niego reszta strony byłaby myląca. Prezentacja modelu Cadillac CT6 w wirtualnej rzeczywistości powstała w 2016 roku pod szyldem VR Visio Group — gdyńskiej spółki, którą współzakładał Paul Lazniak. HEXART wtedy nie istniał, więc to nie jest nasza realizacja i nie przedstawiamy jej jako naszej. Trzymamy ją w archiwum z innego powodu: tłumaczy, skąd bierze się doświadczenie, na którym opieramy dzisiejsze projekty XR.

Co pokazuje materiał źródłowy

Został po tym projekcie jeden film — „Making of: Cadillac CT6 Virtual Reality Experience (2016)” na kanale VR Visio. Jest to materiał typu making of, czyli zapis kulis produkcji. Widać w nim gogle Samsung Gear VR. Film osadziliśmy obok, bo to jedyne źródło, którym dysponujemy, i każde zdanie na tej stronie da się z nim zestawić.

Rok i nazwa modelu pochodzą z tytułu tego nagrania, nazwa gogli z tego, co w nim widać. Poza te trzy rzeczy nie wychodzimy. Zapis z planu nie zastępuje przy tym zapisu obrazu, który widział użytkownik w goglach — demonstracji samej aplikacji nie mamy i nie próbujemy jej opisywać z pamięci.

Czego na tej stronie nie ma

Jedno źródło wyznacza granicę tego, co wolno napisać. Nie wiemy, kto zamawiał tę pracę — czy powstała bezpośrednio dla marki, czy dla agencji, która ją obsługiwała. Nie znamy budżetu, długości produkcji, składu zespołu ani tego, ile osób obejrzało gotową prezentację. Tych informacji w materiale nie ma, więc nie ma ich też tutaj. Strona uboższa o kilka zdań kosztuje mniej niż jedna liczba, której nie umielibyśmy obronić w rozmowie.

• Wykonawca: VR Visio Group Sp. z o.o.

  Spółka z Gdyni, KRS 614205, z siedzibą w Pomorskim Parku Naukowo-Technologicznym. Paul Lazniak był jej współzałożycielem. Została później przekształcona w Ignibit S.A.

• Rok i przedmiot: 2016, Cadillac CT6

  Tyle podaje materiał źródłowy i tyle przyjmujemy jako pewne.

• Sprzęt: Samsung Gear VR

  Gogle widoczne w nagraniu. Nazwy innych urządzeń ani oprogramowania użytego w produkcji materiał nie podaje.

Zasada, według której prowadzimy archiwum

Prace sprzed HEXART opisujemy tylko wtedy, gdy zostało po nich coś, co można obejrzeć albo sprawdzić: nagranie, wpis w rejestrze, artykuł. Przy każdej podajemy wykonawcę i rok. Bez tego archiwum zamienia się w listę zasług, której nikt nie jest w stanie zweryfikować, a projekt z 2016 roku niepostrzeżenie staje się argumentem w rozmowie o zleceniu z dzisiaj.

Stąd wykonawca stoi tu w trzech miejscach naraz: w etykiecie nad tytułem, w pasku danych pod nim i w pierwszym akapicie. Osoba, która trafi na tę stronę z wyszukiwarki i przeczyta samą górę, ma od razu wiedzieć, że patrzy na archiwum, a nie na ofertę.

Co z tego zostało

VR Visio Group przekształciła się później w Ignibit S.A., a Paul Lazniak założył HEXART. Ciągłość jest tu w praktyce, nie w nazwie na fakturze. Pytania, które trzeba rozstrzygnąć przy pokazie produktu w goglach — co odbiorca widzi w pierwszych sekundach, ile swobody ruchu mu zostawić, gdzie kończy się wierność modelu, a zaczyna płynność obrazu — od tamtego czasu się nie zmieniły. Zmienił się przede wszystkim sprzęt i to, ile pracy trzeba włożyć w przygotowanie sceny.

Oś czasu z datami, dokumentami rejestrowymi i linkami do materiałów prasowych prowadzimy osobno, na stronie Paul Lazniak. Ten projekt jest tam jednym z wpisów z okresu VR Visio; osobną stronę dostał dlatego, że zachował się po nim film, a nie sama wzmianka.