Heliostat, który projektuje się w przeglądarce

Heliostat to lustro, które samo obraca się za słońcem i odbija światło w wybrany punkt. Sunspot składa je z 37 heksagonalnych faset z akrylowym lustrem 2 mm. Bok fasety ma 30 mm, pole luster wynosi 865 cm², a cały zespół lustra waży 5,64 kg.

Każdą fasetę pochylają dwa serwa, razem 74. Zestaw luster działa więc jak jedno zwierciadło o regulowanej krzywiźnie: plamkę światła da się skupić na celu oddalonym o 4 m albo o 30 m. Całość obraca się w dwóch osiach, azymutu i elewacji, na silnikach krokowych 28BYJ-48, pod kopułką z PMMA o średnicy około 724 mm.

Aplikację sunspot.hexart.io udostępniamy bezpłatnie, bez konta. To próbka tego, co dziś robimy: projekt inżynierski od wymagań do paczki produkcyjnej.

Aplikacja nie wywołuje żadnego modelu AI. Każdą liczbę liczy kod według wzorów z literatury i norm, które da się sprawdzić w dokumentacji obliczeń. Ten sam zestaw parametrów daje te same wymiary części.

Pozycję słońca liczy algorytm NOAA i Meeusa z refrakcją. Promieniowanie bezpośrednie (DNI) daje model Meinela z poprawką Laue, masę powietrza wzór Kastena i Younga z 1989 roku, a kształt tarczy słonecznej model Buie. Obciążenie wiatrem idzie według EN 1991-1-4, zęby kół według ISO 6336, łożyska według ISO 76 i ISO 281.

Gdzie pracowało AI

AI pracowało przy pisaniu kodu. Wymagania ustalał Paul Lazniak, a zespół agentów AI pisał kod falami: autorzy w rozłącznych zakresach plików, równolegle, potem integracja i przegląd przez osobnych agentów. Autorzy funkcji pracowali na Claude Opus 5.5, weryfikację pojedynczych zgłoszeń robił Claude Sonnet 5.5.

Siedmiu agentów researchu przygotowało 30 kart podzespołów z danymi katalogowymi. Jedna sesja koordynująca prowadziła 25 agentów. Zasada pracy brzmiała: bez zmyślonych liczb, każda wartość ma źródło.

Urządzenie i cel ustawia się na mapie albo wpisując adres. Teren pochodzi z danych wysokościowych, budynki z OpenStreetMap, a model miasta z fotogrametrii Google Photorealistic 3D Tiles przez Cesium ion. Celem może być dowolny punkt w przestrzeni: okno, panel, fragment ściany.

Datę i godzinę wybiera się z kalendarza albo puszcza dzień w przyspieszonym tempie. Ta sama scena działa w goglach VR i w trybie AR z widokiem otoczenia (WebXR).

Przycisk „Pobierz paczkę do druku” oddaje archiwum ZIP z 38 plikami, około 111 MB. W środku jest 28 plików STL na 211 sztuk do druku i cięcia, 4 rysunki SVG płyt i luster do cięcia z arkusza. Do tego szkic Arduino, lista materiałów w CSV i Markdown, wycena i parametry projektu w JSON.

Dla konfiguracji domyślnej lista materiałów ma 107 pozycji. Do kupienia jest 80, do druku 3D 20, do cięcia z arkusza 4, a 3 części można odlać w formie albo wydrukować. Same łączniki to 340 sztuk: 70 śrub, 30 nakrętek i 240 podkładek. Do tego 74 serwa, 5 sterowników PCA9685, 2 silniki 28BYJ-48 i zegar DS3231.

Całe urządzenie waży 74,4 kg. Materiały według cennika z października 2026 kosztują 8 608,73 zł netto, a druk FDM zajmuje około 24,7 h.

Manual i karta badawcza

Z bieżących parametrów aplikacja składa manual budowy i kartę badawczą z wynikami obliczeń, po polsku i po angielsku, gotowe do wydruku do PDF. W wersji z 26 października 2026 manual miał 61 stron A4, a karta badawcza 32.

Generator dobiera płytkę do liczby luster: Arduino Uno do 61 faset, Mega 2560 do 432, ESP32 do 864. Dla 37 faset wybiera Mega 2560. Szkic ma wtedy 2 128 linii i według szacunku zajmuje około 44,9 kB pamięci flash.

Serwa obsługują moduły PCA9685, po 8 faset na moduł. Czas UTC daje zegar DS3231, pozycję zerową czujnik Halla z kalibracją zapisaną w EEPROM. Sterownik ma przycisk SAFE i ogranicznik mocy skupionej wiązki.

Wirtualne Arduino w przeglądarce

Rdzeń szkicu działa też w aplikacji. Kod C++ jest tłumaczony na JavaScript i uruchamiany na emulowanym sprzęcie: czas w mikrosekundach, przerwania kroków, histereza czujnika Halla, serwa i EEPROM. Zanim cokolwiek trafi na płytkę, widać, co robi sterownik.

Liczby na tej stronie pochodzą z symulacji, nie z pomiaru zbudowanego urządzenia. Aplikacja mówi to sama w stopce: „Symulacja inżynierska. Wyniki szacunkowe, przed budową sprawdź pomiarem.”

W dokumentacji projektu prowadzimy listę 14 znanych braków. Przykład: skrzynka sterownika nie ma jeszcze wnętrza, a w uchwytach na silniki 28BYJ-48 nie zmieści się silnik NEMA. Tryb VR i AR sprawdziliśmy w emulatorze, test w goglach Quest 3 jest przed nami.

Skupione światło parzy i zapala, a jego odbicie uszkadza wzrok. Zanim urządzenie stanie na zewnątrz, trzeba sprawdzić, gdzie trafia wiązka przez cały dzień.